Poradnia psychologiczna

Rola i zadania terapeuty stanowią ważne determinanty leczniczego działania grupy psychoterapeutycznej. Sposób zachowania, komunikowania się i reagowania terapeuty ocenia się najczęściej według następujących kryteriów: 1/ społecznej roli, 2/ metod wywierania wpływu, uczenia i przekazywania choremu określonego systemu wartości, 3/ stopnia dyrektywności, czyli aktywnego kontrolowania i strukturalizacji posiedzeń grupowych, oraz sposobu komunikowania się z uczestnikami, 4/ aktywności, 5/ odczuwania i przekazywania pozytywnych emocji, 6/ stopnia autentyczności, 7/ przygotowania Read the rest of this entry »

Proponowane dotychczas definicje psychoterapii, stanowiącej swoistą postać interakcji i komunikacji międzyludzkiej, budzą zasadnicze wątpliwości z powodu niejasności i nieostrości tego pojęcia. Wynika to prawdopodobnie z faktu, iż na obecnym etapie rozwoju wiedzy psychoterapia nie stanowi jeszcze samodzielnej dyscypliny naukowej – chociaż niektórzy autorzy przypisują jej status metody naukowej /35, 67/ – posiadającej obowiązujący zestaw pojęć podstawowych, własną terminologię i jednolite założenia teoretyczne. Istnieje natomiast wiele kierunków psychoterapeutycznych, w których Read the rest of this entry »

Pracom Lewina, Moreno, Newcomba, Sherifów i wielu innych badaczy zawdzięczamy szybki rozwój nauki o małych grupach /81. 82/. Mianem małej grupy określamy taką grupę społeczną, w której istnieje bezpośredni kontakt „twarzą w twarz” między wszystkimi członkami. W piśmiennictwie wymienia się następujące podstawowe właściwości małej grupy: 1/ cele funkcjonowania /np.- aktywność zadaniowa, rozwiązywanie problemów społeczno-emocjonalnych, zaspokajanie potrzeb indywidualnych członków, organizacji lub instytucji, rozwiązanie problemów osobistych/, 2/ strukturę formalną /poprzez Read the rest of this entry »

Ogólne klasyfikacje psychoterapii opierają się na licznych, różnorodnych i nie zawsze adekwatnych kryteriach /Corsini, Petersen, Lakin, Hock/. W praktyce klinicznej powszechnie stosowany jest podział psychoterapii grupowej na następujące rodzaje?

- homogenna i heterogenna
- otwarta i zamknięta Read the rest of this entry »

Historia medycyny oraz wyniki badań prowadzonych na polu antropologii porównawczej i psychiatrii transkulturowej wskazują, że grupowe oddziaływania psychoterapeutyczne było i jest świadomie wykorzystywane w różnych kręgach kulturowych, np. plemiennych, etnicznych, religijnych /Caudill, Hes, Kiey, Kin- zie, Leighton, Lin, McDermott, Murphy, Tseng/. Wysoka skuteczność stosowanych głównie metod sugestywnych, odwołujących się do sfery emocjonalnej chorych, była rezultatem zarówno cech osobowości i prestiżu „terapeuty” /tj. szamana, czarownika, kapłana czy lekarza/, jak i Read the rest of this entry »

Psychoterapia grupowa i/lub indywidualna jest podstawową metodą leczenia w nerwicach i zaburzeniach osobowości oraz może być metodą z wyboru w uzależnieniach lekowych, chorobie alkoholowej, niektórych zaburzeniach seksualnych i w chorobach psychosomatycznych. Natomiast w chorobach somatycznych i w psychozach, psychoterapia grupowa odgrywa rolę pomocniczej metody terapii – zwykle stanowiącej składową leczenia skojarzonego – które wspomaga i zwiększa efekty terapeutyczne innych metod /np. biologicznych/ lub realizuje głównie cele rehabilitacyjno-resocjalizacyjne. Dlatego też Read the rest of this entry »

Spośród licznych czynników wpływających na przebieg, realizację zadań terapeutycznych i efektywność psychoterapii /por. niżej/, można wyodrębnić takie, które stwarzają optymalne warunki osiągnięcia zamierzonych celów psychoterapeutycznych w procesie leczenia schizofrenii. Pierwszym warunkiem jest stałe dążenie do realizowania zasad społeczności leczniczej przez zespół terapeutyczny i pacjentów. „Społeczność lecznicza – pisze Bizoń /10, s. 364/ – polega na świadomym wpływaniu na procesy organizacyjne społeczności lub instytucji leczniczej według przyjętych zasad przez członków tejże Read the rest of this entry »